„Posłuchaj i weź to sobie do serca, mój najmilszy Synu/Córko, że to, czym się martwisz, że to, co cię trapi, jest niczym. Nie pozwól, by smuciło się twe oblicze i twoje serce. Nie bój się żadnej choroby ani niczego, co rani i boli. Czyż ja , twoja Matka, nie jestem tutaj? Czyż nie jesteś w moim cieniu i pod moją opieką? Czyż nie jestem źródłem twojej radości? Czyż nie jesteś otoczony/otoczona mym płaszczem, w objęciach mych ramion? Czy potrzebujesz czegoś więcej?”

( por. Objawienie Matki Bożej z Guadelupe z dn.12.12.1531 do Juana Diego).

Jest to specjalnie szyty w Meksyku płaszcz, na którego uszycie i używanie trzeba mieć pozwolenie od biskupa Meksyku oraz biskupa diecezji.

Nabożeństwo okrycia płaszczem ma szczególny przebieg. Podczas, gdy wierni odmawiają różaniec, chętni podchodzą do prezbiterium i tam zostają okryci płaszczem. Jest to niezwykły czas, gdy zostają zaproszeni do indywidualnej, wewnętrznej rozmowy z Maryją.

Wielu z tych, którzy modlili się pod płaszczem Maryi z Guadalupe doświadczyli cudów w życiu swoim, lub tych, w intencji których się modlili. Znane są świadectwa osób uzdrowionych z depresji i chorób psychicznych, świadectwa o nawróceniach osób w rodzinach, za które modliły się osoby pod płaszczem, cud przemiany w skłóconych małżeństwach oraz liczne łaski pomocy Matki Bożej w sytuacjach leczenia ciężkich chorób nieuleczalnych.